Leerlingen mogen lammetjes knuffelen bij Groenhoeve
op een vrijdag – Onlangs is klas 1G2 van het Clusius College Castricum op de fiets op bezoek geweest bij paardenpensionstal De Groenhoeve. Deze hoeve is van de ouders van een technisch onderwijs assistent bij het Clusius College. Er zijn daar een aantal lammetjes geboren en die mochten de leerlingen komen bewonderen.
Bij de aankomst werden de leerlingen hartelijk ontvangen met drinken en koek om bij te komen van de fietstocht. Daarna volgde een rondleiding in twee groepen over de manege. De jongens konden nog even hun energie kwijt door in de longeerbak te rennen. Maar het leukst was toch de kleine lammetjes oppakken en knuffelen. Het was een erg geslaagde ochtend.
de Hortus der Lekkernijen/ de tuin der lusten en het spel om de macht/deze zinnebeeldige middeleeuwse prent, of het een typische miniatuur genoemd kan worden betwijfel ik, geeft een proces weer, een opeenvolging van ervaringen, die feitelijk tenminste elke man wel tegenkomt op zijn weg naar zijn volwassenheid, of die zo vaak en met aandrang gewenste volwassenheid, waarbij meestal ook een flink stuk verantwoordelijkheidsgevoel bij komt kijken, al snel of pas laat of misschien nooit bereikt wordt in het aardse bestaan, dat vormt in onze tijd een dynamische thematiek en vraagstelling, zowel voor de jongeren als voor die met de zorg voor hen zijn belast. De mensen in onze tijd en in ons land worden ook veel later volwassen dan voorheen, en de sprong naar dit in feite hogere en meer ontwikkeld te noemen niveau, waaraan onze cultuur in de samenleving zijn signatuur verleende, werd in slechts enkele decennia gemaakt. Dat is weer eens een differente zienswijze op de onmiskenbaar wat sombere herinneringen en geheugenblokkeringen of tekort aan mogelijkheden tot verwerking van de ervaringen voor diegenen onder ons, die de tijden van de grote problemen aan den lijve hebben ondervonden, maar ik merk zeer inzichtelijk op dat het fenomeen ‘domweg gelukkig in de Dapperstraat’ natuurlijk eveneens zich staande heeft weten te houden en zijn weg heeft vervolgd, daarmee wordt een mens nog niet zo snel geprezen, gelauwerd en beroemd. Daarom hoeft niemand te wanhopen of het nog eens licht zal worden aan de uitgang van de koele grot waarvan de rotsige wanden druipen van het vocht en tussen welks duistere krochten een kille wind af en toe zijn heerschappij laat voelen, de wél willender accenten binnen de samenleving zullen niet eens met aandrang of met kracht zonder meer de adem doen hernemen van die het benauwd hadden gekregen, wat men dan kan plannen is een datum waarop iemand met vrienden en bekenden om zich heen de draad des levens verkiest te hernemen die niet door de gevreesde schikgodinnen voortijdig werd doorgknipt. Zo zal het vermeld worden in de moderne visie op d levenstijdperken van de man, dat hij het zo verlangde behouden huis waarin hij zich wel weer gerust zal kunnen voelen, zal dienen op te bouwen met zijn eigen energie en handen, en niet ieder van ons kan dat geheel op eigen kracht, in feite niemand blijft daarin alleen. Ik verkondig hiermee geen theorie of filosofisch inzicht, het is het principe van de hoop die ik met voor allen ter vertrouwen mijn leven lang heb meegedragen en dat mij nimmer heeft verlaten, dat mij die wijsheid heeft voorzegd en nu tot uitdrukking doet brengen, ik wil wel even stellen dat de afstand tot de motieven van het zo hoog geroemde geloof in deze wat ruim ingeschat mag worden, wat mij betreft gelooft iedereen het liefst alleen in het saldo van de eigen bankrekening, dat is voor iemand die het bankwezen heeft leren kennen, ervaren en beleven niet zozeer een immoraliteit maar eerder een van zijn kant voorhouden van het heilig kruis der vrede. De wetenschap, dat je niet de enige bent die een bepaaldelijk moeilijke periode heeft doorgemaakt of er nog midden in zit, heeft op zichzelf al een helende invloed, en ik ben van mening dat iemand die het benauwd heeft gekregen nog niet als een patiënt met een bijzondere ziekte behoeft te worden behandeld. Of mijn persoon in het verleden slechts een assisterende rol heeft gespeeld in de doorgang van de tunnel waaraan geen einde leek te komen, dat is een vraag waar ik zelden mij over wilde uitspreken, heden welnu komt ons dat woord van reden: indien ge mij kunt volgen, al even hard als het lot zovelen had getroffen had het ook mij genomen in die allesoverheersende greep waarvan sommigen onder ons kunnen verhalen, en met mooie sprookjes komen we er niet dus waarom niet gedacht aan een tragedie voor het vertonen van de dramatiek? Een rol, die heeft eenieder die in een scène zijn optreden vindt, maar indien ik het goed voor heb met mijzelf stel ik toch wat besmuikt: gespeeld voor ernstige malloot dat heb ik zeker niet?.
Deze Clusius, waarvan ik in de titel melding maak, U hoeft hem niet op te zoeken in Wikipedio heur, dat was een man van weinig woorden die er een klein tuintje op na heeft gehouden waarin hij bloembollen kweekte die hem door een koopman die ze gekookt niet lekker vondt waren thuisbezorgd, deze Clusius heeft belangrijke ontdekkingen gedaan waarvan nog niet eens de helft tot de algemeen toegankelijke kenis is gaan behoren, en hij stond overigens in zijn dagen ook al neit t boek als eenling in zijn stad die Antwerpen was geheten maar ook Gent geweest kan zijn en Klaas reisde ook nog eens gaarne naar Leiden moet U weten, dus de sigaar, dat weten we allemaal, de sigaren dat zijn wij! Door een beroemde naam van een geleerde te verbinden aan een scholengemeenschap verkrijgt zo’n instelling niet alleen een mooie en herkenbare naam, zij vestigd ook de aandacht op een ideaal en geeft zo door waarvan de mensen dachten dat zo heten de filialen van de Firma Dor & Vaal, en niets blijkt minder waar wanneer de jeugd eenmaal zijn tanden heeft gezet in een begerenswaardige droom over zo’n voorvechter van de redelijkheid en de altijd weer modern te noemen tijd.
In Monmorençy in het Noorden van Frankrijk, tja, daar kun je je aanmelden bij het Renée Descartes Lyceum, de franse slag van denken wordt zoals ieder die la douce fille Marianne wel eens het hof heeft gemaakt wel kan beseffen maar waar niemand van verslag kan doen, gelukkigerwijs iets minder gewichtig aangediend dan de duistere verklaringen afkomende van de burelen van zomaar een jongetje van de groenteman die uit een ei gebroed werd dat gelegd was door de wielewaal tussen wat arboretisch scheutwerk bestemd voor het nieuw aan te planten zomergoed.
Ja, die Clem die kon goed leren, maar bij het gymnasium te worden ingeshcreven dat ging in die dagen ook al niet zomaar als vanzelfsprekend, daarna was overigens de situatie weer onder controle en voor de rest van die zes jaren verliep het boerebonten projetventen van een mooi zinken leien dakje, ‘tijd zat’ was de gedachte bij het huiswerk maken. Het geld groeit ons daarmee gegeven ook wel eens op de jichtige rug, dat wil ik in deze tweede post toch wel seffens tussen de neus en het liplezen door aangetipt kwijt raken.
Dienstmeiden kun je maar beter niet laten overkomen uit het kamp, dat is de laaste regel en vormt daarmee het einde voor dit opperdoezelig victoriaans gefakt verhaal. Bloomsbury kenden ze ‘um’ ook wel goed.
n.b. Het wensleven zint in de richting van een bijdrage in de rubrieksvertellingen van het bekende tijdschrift ‘Milady’s boudoir’, het onderwerp dat ons voor ogen staat vormt een common sense thematiek waarin hij dan wel niet een kundig man maar wel een gentle man genoemd mag worden. De thematiek ‘voor een dubbeltje op de eerste rang’ hebben wij al in huis om de kosten te kunnen dekken, dat gaat maar naar ‘the Chicago Gazet’ doorgezonden worden vanuit de redactieburelen van ons eigen kleine afgetapt devoirrageus rozet, en mind klein duimpje en zijn reus die heet de Davineus.
een mooie, koele, klassicistische gevel in de dynamische stad Krefeld, het adres is feitelijk een schoon nieuw te heten stadspaleis, mogelijk trahns een schraal kantoor, gelegen aan de Alexanderplatz. De gang van zaken heb ik maar wijselijk niet in persoonlijke opdracht nader onderzocht/ altijd weer “Tagesschau” bij de ZDF, dat moest een keer gaan vervelen tóch?/ zie: collectie Piet Mondrian, geboren te Winterswijk, overleden te New York in 1945, die ons nagelaten heeft menig stadsplattegrond van the Big Apple. Hij hield zich eveneens bezig met diplomatiek management van Mme Blavatsky groeperingen te Parijs.
Bij elke verandering of heroriëntering in de staatkundige inrichting van een gezag in een landerij van het eens zo grote rijk van Charlemagne wordt de feitelijkheid der dingen teruggevoerd naar een aanhankelijke historische grondslag voor de keuze en er gebeurt eenvoudigweg nimmer een besluitvaardig verlangen te worden tot voltooiing gebracht zonder die oorspronkelijkheid waarin de nationale identiteit haar oorsprong verkrijgt, dit is in elk land ter wereld een waarachtigheid ten vrede gebleken, gelijkheid is daarin en het waarom daarvoor dat kan toch beter een Sebastiaan o-so-gevoelig-hartje ons ter steun gebracht verdragen samen te stellen in een voorlopige rapportage buiten een belangstelling voor de betrekkelijkheden van een Raad van Europa, de onbestaande humor in deze beritseling is mij evenwel in welgevallige schaterlach terdege ingeprent dan.
‘Zie toch, riepen de omstanders plotseling, de keizer heeft helemaal geen kleren aan…’ – uit: Sprookjes van Andersen// de nieuwe kleren van de keizer//
Vous voyez: à nôtre opinion nous vous en emportions le Rôle de Henry le Bienheureux d’après les mots d’autriciteur Nôtre Dâme, on ne choisit plus mettre de certain sujet détail une dispute d’État, je vous empris, si vous voudriez mieux le décider nous vous pouvons vous offrir nôtre assistance d’interprête d’après les règles des Eglises, bienque nous prévoyons vous merimer: ‘à qui l’absolut’ ? * ?//
*)vous êtes poétique comment? Ne choisi le romanticisme du Canard Enchainé, je vous emploie, les canards y sont occupé avec des services humanitaines aux canaux d’Heemstede, quoi! Et Roccoco nous donne des exemplaires en suffisants détails//bon bin, quoi qui qu’on voit avec du Bureau le peintre? C’est mieux de reinstaller Morani pour le moment même de l’apperçu conflict…le maintenant m’est venu un peu trop tôt, en effet, nous en sommes les deux des bandites//
euphorbia lennepeae aceroniae | wolfsmelk Lenneperveld 