‘charity’ – dit is howel wij dat niet zo zien volgens de botanische verzameling van ‘les plantes et fleurs du Franche Conté’ een euphorbia bloem, dus een wolfsmelk blomke, ge ziet zij synog wel wat groen en kennelijk nogal edel van blazoen, maar toch: het is een bloeiende bloem en niet alleen maar bloeiwijze te heten, dit plantje komt met vele soorten van de gelijke naam voor in de bossen van de Conté maar om dsaar nu vandaag de dag in te geraken betekent meer een tijd verloren plicht verzaken, indien het weer het toelaat en het bedenkelijke Mons mij deszulks toestaat, wordt het vandaag graag plaatjes schieten in het eigen woon- en werkgebied, ik zou dus graag het gefourmenteer van de Walibi Kerkelijke Brandweer in het Brusselse deelgebied verzoeken zich in het vervolg met de klachtenboeken wat eerder aan de poort van het bureel te melden. Qu’importe un pélégringo pour la quai d’Orval sinon sa gorge sait bien se remplire avec la bouteille poire-brulée et les goûts de la bière d’orée? Sinon je vais au vernisseur de venice”? J’avoue, Paris sera la vieille grande dâme lunatique entierement de soin grêcque rempli et ne plus un soeure frêre d’esprît en sobre dit/
Het is mij vrijwel onmogelijk gebleken om niet te bezwijken voor de lust mij te begeven naar het centrum van de mooie stad Haarlem, waar ik in eerste instantie als een weeskind was gesteld op de mooie verhaaltrent van de fiere band van Schooten, thans een wijk in Haarlem maar volgens de site moet het daar erg mooi geweest zijn toen er nog wél heren en dames met geld bij waren te vergaren. Ik zal eens kijken om hert verhaal te onderbreken, of ik de foto van het geboortehuis kan opduikelen zo vlug en deze in de post kan tonen, ik beloof niks. En voor wie niet wachten kan is er altijd de Wikipedia beschrijving op te zoeken met het Grafelijk Jachtslot aan ‘t Sant te Haarlem waar thans het stadhuis in is gevestigd met de Gravenzaal, waar je als bruid en bruidegom het grafelijk onthaal vernemen en beleven mag bij voldoende inschrijving voor de habbekrats van het bodembedrag kan er in groepen van 5 stelletjes ook gehuwd worden, dat lijkt mij veel gezelliger dan alleen is maar alleen
emblemen van het Chateau de Blois – l’hermine – de hermelijn/ – het teken van Anne van Bretagne waarvoor veel liefde, geloof en bewondering nog steeds bestaan. In de tekst wordt vermeld dat het sprookjesdier een teken voor de zuiverheid is van Middeleeuwse signatuur, dat wil dus zeggen dat St. Anne had gezworen dat zij haar ganse leven ongehuwd zou blijven. In de tijd van Anne waren de mannen nog dikwijls halve heidenen en wilden en wat een zwakke vrouw dan moest daar staan veel boeken over in ‘t archief. Anne werd naderhand koningin van Frankrijk, dat was haar roeping, en zij was gehuwd met de Franse koning Louis XII.
, en zo’n behang daar wordt je rustig van.
Het wapen van Schooten
Helaas ontdekte ik dat de foto van het voormalige geboortehuis staat opgeslagen in een bestand waar ik op het ogenblik niet bij kan en echt verhuizen vanwege weer een kouwe kant dat doe ik liever niet, dus geef ik maar hiernaast een kleiner beeld van waar het in het algemeen de indruk over heerst dat naar bevestiging van onze zijde wordt uitgezien.
Het geboortehuis was een buiten met een naam getooid als zoiets klinkend naar de rivier het Spaarne, die een regenrivier oorspronkelijk is waarvan er weinige bestaan op aarde. Het fijne daarover heb ik nooit mogen vernemen.
dit is wellicht een kaartgedeelte dat nogal actueel is in deze tijd, een kaart van Mecklenburg uit 1803/de middeleeuwse Hortus deliciarum – het boek van zaligheden, waarin de stam van Jesse wordt vermeld.persoonlijke zaak: een gedeelte van het blazoen van Buurmalsen, thans een deel van de Grafelijke Heerlijkheid Buren, het blazoen was overbodig geraakt dus werd het gaarne in leen uitgegeven. Ik heb het origineel maar beter aangepast, er ontbreekt een strook van 1/4e aan het geheel. Op het zwarte schild worden drie gouden korenschoven hooggehouden.
51.9103895.334058
gezicht op de Domtoren vanaf het stadhuisplein te Utrecht/atelierbewerking van oorspronkelijke foto/
de groene munt van koning Frederick van Frankenland die het bestuuur ter hand nam in het Piedmonte-Lombardi verband vertoont een grieks kruis – analytische transactie naar groene weergave van mijn kant/
Domkerk en Buurkerk te Utrecht in een groene file
gezicht over groen Oia
Grone Paleis – linkervleugel vanuit de tuin
de vrouwe op de trap/ bwerking naaroriginele foto vasn een trap op dee Plakka van Athene
bloeiende cactee
kleurtekening
gezicht naar het Paleiske tot het noorden
la Madonna de Beaufin
emmausgangers – detail
het Groene Paleiske
houtsnijwerk versiering in de gotische zaal
het plafond van de gotische zaal
dwarstravee van de gotische zaal
de tuinvaas Louis XV
toegangsportaal van het Paleis Wassenaer Opdam aan de Kneuterdijk voorheen Anthonieplaats/
de deur naar het slaapvertrek
withering Isis wall painting
een opzicht in de kap van de gotische zaal achter het Paleis Wassenaar aan de Kneuterdijk te Den Haag/ glimlach: ‘ons meent het dat er een ons voorging’/ de fotobewerking is op atelier 5 gedaan om beter te verstaan wat is bedoeld met de kostbare constructie/geluk/boekenkast/Loevesteijn/Merwede
kokosmakroon
kakatoo mackerel
reorderde star ordedinis regis
barok gevel Groene Paleiske
paleisje Wassenaar-Opdam
the silva coin of Piedmonte – 11th – 13th century serving/me ban-k-ing saw: thismeans the silva is resemblking a simplefied stater, so is a stater but hithertoo not from the Asia-Minor kind but more in the Graeco-Roman Stile of 4th century meant, befoe or after Christian time makes no difference for the point/alloy silver coin of Seccha coins melted deriven metal slay/mark medal for the kingdom/Savoy slain/
dancing courtier and the lady/ digi aquarel/in het Nederlands: de dansende hoveling en de vrouwe van het grafelijk slot wagen zich aan een hoofse dans/wangen geblanket – lippen voor een groots banket/ wrevel: waarom vind ik nu opeens die Juliaantje een enge dame geweest te zijn?/
+++++++++++++++++
/ridderlijkheid en eer zijn waarden waar wij allen wel in kunnen geloven, meen ik, en persoonlijk ben ik dat zo gewoon geraakt dat ik er al niet meer bij stil sta dat het verhaal van zulke begenadigende gaven wel eens opnieuw gedaan zou mogen worden of voor de komende generaties en de jongeren die naar iets om wél in te geloven uit zien een beetje overgedragen zou mogen worden, echt een belerend karakter heb ik niet zo in huis, dat zou te vermoeiend worden met al die verhalen waar de wereld van vervuld is en die natuurlijk allemaal nèt niet hetzelfde zijn als die van ons, maar het gevoel dat mij bekruipt dat er lieden zijn die menen dat de wereld om mijn persoon zou moeten draaien maakt mij kregel en onvrede kan zo licht een motief vormen voor een geschrift of een uitspraak die nu eens niet een schoonheidsprijs verdienen mag/gek genoeg is soms het gevoel of de gevoelswaarde waarmee ik iets schrijf of een wending maak voor zover ik het kan inzien niet vanm eenzelfde belevingselement als bij de lezer het woord ontvangen wordt, lange tijd mag ik wel zeggen heb ik erover moeten doen om geheel vrij te worden van de gedachte dat er ook wel eens gemenigheden in de wereld bestaan die je net als andere verschijnselen in je leven van een behandelend tegenwicht dient te voorzien want het spreekwoord luidt: ‘als jij niet sterker bent dan de roep naar jouw bestand dan wordt die situatie van tegenstand jouw de baas’/ Ik vind het maar jammer dat de reden om in actie te komen negatief beoordeeld mag worden, maar ja, uit elke droom kun je wel eens ontwaken en ik dacht al dat iedereen het zo goed met ons voor had, uit mijn jaren in Amsterdam ben ik ermee bekend geraakt dat elk drama niet alleen een held laat zien en iemand die hem zijn moraal aanreikt, maar dat er ook een schurk is die het op het tegendeel van wat dan goedwillendheid heet gemunt heeft/ik wil even afwachten of ik op het aanbod in de set te verschijnen kan ingaan, er zijn zoveel bedenkingen in mijn aard gelegen als er wegen naar het goede Rome zijn geteld dunkt mij, maar de dingen op hun beloop laten ligt niet erg in mijn aard/sosm gaat het erom waar je voor kiest, en dikwijls is er een mooie en galante ridder en de bekende zwarte ridder in het tournooi verschenen waar dan toch een spannend duel op is gevolgd, beiden zijn edellieden en van goede komaf en beiden bezitten een mooi paard, misschien moet ik maar weer het blauwe vaantje dat de dame mij verlegen aanreikte vanaf de tribune op de eerste rij gezeten tesamen met geheel haar hofke, ‘t is als was het geweest op ‘t Sant in Haarlem vóór het grafelijke slot, bekend terrein dus voor de goed verstaander en de Graaf, ach was ik ook maar zo een Graaf, aan het grafelijk hof is het vandaag heel druk, men ziet de bedaagde edelman zwaar ademen onder zijn mantel en zijn kron met in zijn rechterhand de staf die over het tournooi beslissen zal, de zwarte is nog niet verschenen maar ginder is er wél een met gesloten helm, ach Here ik zal Uw vaantje op mijn helmknop vastzetten want Gij zijt het die altijd zo heeft overmocht, niet hem, niet mij, niet wie dan ook vergun ik deze eer/het is het paard dat buigt het hoofd en briest en met ziojn hoef in het zand de grond afschraapt, niet ik ben dat…./wat zal het zijn ons lot als ik de bede niet zo had volbracht?
the riding hunters
vue over Oia
Rue la Fayette
the order of the star and the king of France
editioned gotic design
rivierke in Spanje
de Domkerk en Buurkerk in het centrum van de stad Utrecht vormen een volmakte eenheid qua samnegan van twee diversiferende reliegieuze opvattingen, in de beeldplaat is weergegeven dat de toren van de aartsbischoppelijke Domkerk tot in de wolken reikt en dat de toren van de Buurkerk daarvóór gebouwd bescheiden is, vokgens de broionnen was het geld voor de voltooingweer ens op geweets, maar zekeris dat het bnimmer debedoeling is geweest dat de Buurkerk zou wedijveren met de grote broer inhoohgte, waar het wel om gaat is het vershcioil in leeftijd eninterieur, bedoelingen zeggingskracht, terwijl van de Domkerk ekens oid dat het enheel logge en oinhgemakkelijke onrganisatiestructuur altijd heefrt opgeleverd. In de Buurkerk, wara ooit zlefs een hele strtaat dwarsdoorheenheeft gelopen, is in onze tijd gevestigd het museum van Speekldoors tot Pierement, een inrtchting waar ik het minof mer mee ensben.
18e eeuwse versiering aangetroffen in het Maagdenhuis/voorheen het Weeshuis voor katholieke meisjes/ in de versiering zijn motieven verwerkt van de bezigheden van de kinderen en het kerkelijk gezag/
Het wapen van Schooten
euphorbia lennepeae aceroniae | wolfsmelk Lenneperveld 